جریان سوم

شرایط فعلی کشور بسیار مهم و حساس است. جنگ‌های 12، 40 و 12 روزه در طول 14 ماه گذشته بین ابرقدرت نظامی جهان و رژیم صهیونی از یکسو و ایرانی که در تحریم 47 ساله قرار دارد از سوی دیگر، همه معادلات را به هم زد.

با اینکه در جنگ 12روزه فرماندهان اصلی و دانشمندان بنام کشور ترور شدند و در جنگ 40 روزه رهبر عالی کشور همراه با خانواده و برخی فرماندهان نظامی و سیاسی شهید شدند، ولی ایران نه تنها تسلیم نشد بلکه اقتدار خود را به رخ جهانیان و کشورهای منطقه کشید.

نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران با شجاعت، تدبیر، عالمانه و استفاده بومی از پیشرفته‌ترین فناوری‌های روز توانستند در مقابل یورش وحشیانه ابرقدرت دنیا ایستادگی کنند به نحوی که امروز آمریکاست که تحت فشار انرژی در دنیا خواستار آتش‌بس است ولی ایران هیچ اعتمادی به آنها ندارد و آتش‌بس را نمی‌پذیرد.

این شرایط استثنائی برای هر ملتی پیش بیاید با کمترین فعالیت اندیشمندان می‌تواند بیشترین تاثیر را بر نسل‌های جوان و نوجوان کشور بگذارد و هویت ملی و مذهبی آنها را احیا و تقویت کند. نعمتی که دشمن نادان به ما هدیه داده است.

ولی به دلیل وجود افراد تندرو در دو سو ـ جنگ‌طلبان افراطی و صلح‌طلبان افراطی ـ که کمتر از 10درصد ملت را تشکیل می‌دهند ولی تمام تریبون‌ها را به دست گرفته‌اند، فضای کشور کاملا دوقطبی شده و جریان متعادلی که بیش از 90 درصد ملت را تشکیل می‌دهد، صدایی ندارند یا صدایشان شنیده نمی‌شود. هیچ‌کس جرأت نمی‌کند از صلح شرافتمندانه بگوید چون از سوی افراطیون جنگ‌طلب متهم به خیانت و سازش‌کاری می‌شود؛ یا کسی جرأت ندارد مقاومت نیروهای مسلح (و به ویژه نیروی هوافضای سپاه) را بستاید چون از سوی افراطیون صلح‌طلب متهم به همراهی با گروهک پایداری می‌شود.

اندیشمندان و نخبگان دانشگاهی باید فرصت استثنائی پیش آمده برای ایران عزیز را به خوبی درک کنند و برای شکستن فضای دو قطبی کاذبی که تندروها در هر دو سو ایجاد کرده‌اند، وارد میدان شوند. امروز بهتر از هر زمانی نسل‌های جوان ما حاضرند ابعاد هویت‌بخش جنگ‌های سه‌گانه را ببینند و بشنوند و به ایرانی بودن خود افتخار کنند به شرط اینکه فضای دو قطبی شکسته شود و دلسوزان کشور صرفاً به تبیین شجاعت، تدبیر، فناوری‌های بومی نیروهای مسلح و در یک کلام مقاومت جانانه ملت ایران در برابر وحشی‌ترین ارتش‌های دنیا بپردازند. همان مستکبرانی که توانستند در عرض 24 ساعت رئیس‌جمهور یک کشور مستقل (ونزوئلا) را بدون کمترین مقاومت دستگیر کنند، ولی در برابر مقاومت جانانه ملت ایران به زانو درآمده‌اند. این صحنه هر انسان آزاده ای را تحت تاثیر قرار می دهد.

اگر جریان سوم بیدار شده و به رسالت ملی و مذهبی خود در این شرایط حساس عمل کند، خلأ هویتی بسیاری از نسل‌های جدید برطرف خواهد شد و در بازسازی ایران عزیز مشارکت خواهند کرد. قاعدتا مهمترین عناصر این جریان سوم در دانشگاه‌ها و حوزه‌ها حضور دارند.

بنابراین دانشگاهیان و حوزویان بهترین افرادی هستند که می‌توانند این ضرورت را درک کنند و این بار حیاتی و توأم با بصیرت و شجاعت را به دوش کشند. رسالتی که اگر به موقع انجام نشود این فرصت طلایی به دست تندروهای دو طرف از بین خواهد رفت.